- P-przestań!- powiedziałam przez śmiech.
- Wiesz, jakoś mi się nie śpieszy- odparł nie przestając.
Przestał dopiero po jakichś dziesięciu minutach.
- Dzięki. Przez ciebie boli mnie teraz brzuch i usta od ciągłego śmiania- mruknęłam lekko się uśmiechając i patrząc na niego spod głowy.
- Mówisz że bolą cię usta...?- wyszczerzył się.
- Ygh, nie potrzebnie ci o tym mówiłam...- uśmiechnęłam się.
Krystian przysunął się bliżej i wpił w moje usta.
- Dlaczego ty mnie ciągle całujesz?- odparłam śmiejąc się krótko.
- Bo mam taki...- zaczął.
- Kaprys? Tak, to już wiem- przerwałam mu kładąc głowę na jego ramieniu.
<Krystian?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz